j

Austo tolit cetero ea eam, at atqui soleat moderatiu usu, vis ut illud putent corumpi. At wisi euripidi duo, vim vide omnies reformida. Populis inimi noluise mea.

Samoniklo bilje

Ljekovito bilje poznato je čovjeku još od davnina. Moguće je da još prije pojave čovjeka na zemlji, korišteno od stane životinja, naravno instiktivno u funkciji liječenja. Podatke o korištenju ljekovitih svojstava bilja u drevnoj prošlosti moguće je saznati iz etnografskih i arheoloških izvora i pisanih spisa. Zahvaljujući geografskim, geološkim i geomorfološkim karakteristikama, kao i prirodnim uslovima (klima, zemljište i dr) u BIH raste veliki broj različitih biljnih vrsta. Konstatovano je preko 3000 taksona vaskularne flore. Broj vrsta ljekovitog i aroimatičnog bilja je nemoguće precizirati, ali u zavisnosti od načina sagledavanja pojma, ljekovitost taj broj se opet u zavisnosti od autora kreće od 300-700. Prema nekim pokazateljima u široj upotrebi je oko 250-300 vrsta, što znači da je u upotrebi manje od 10% vaskularne flore. Činjenica je da su neracionalno, nekontrolisano i nestručno sakupljanje, dovelo do smanjenja resursa ili potpunog nestanka određenog broja biljnih vrsta.

Preduzeće, „Ljbilje“ doo Ljubinje bavi se otkupom preko 100 vrsta samoniklog ljekovitog aromatičnog bilja po principu održivog sakupljanja. Kompanija edukuje svoje berače i iste sertifikuje na godišnjem nivou. Berači posjeduju osnovno botaničkog znanja (sposobnost identifikacija vrste i poznavanje njene biologije i ekologije: kako se razmnožava, koliko brzo raste, za koje vrijeme dostiže fazu u kojoj je najbolje brati, na kojim staništima je tražiti itd.), mogu da procijene veličinu populacije (resursa) na terenu; upoznati su o maksimalnim količinama koje smiju sakupljati radi obnavljanja resursa; upoznati su sa vrstama čije je sakupljanje zabranjeno ili veoma ograničeno; kao i higijensko-zdravstvenim procedurama.